"ΛΥΚ' ΚΑΙ ΚΑΤΑΣ"

«ΛΥΚ’»  ΚΑΙ  «ΚΑΤΑΣ»


Του Γιάννη Αποστολίδη


«Τον λύκον ετραυαγγέλιζαν (δηλαδή του διάβαζαν εν είδει εξορκισμού τα τέσσερα ευαγγέλια, για φρονηματισμό του) κ’ εκείνος (αδιόρθωτος) ερώτανεν, Πόπα, τα πρόατα σ’ μερ’ ειν’», δηλαδή, (στην περίπτωση του εν θέματι -και…αναθέματι- «λύκου»)  που είναι οι αμνοί, οι αίροντες τις αμαρτίες του… «λύκου», οι ενδιαφερόμενοι για ευταξία στη μονιά του. Ο τραυαγγελιζόμενος «λύκος» αυτής της άφταστης ποντιακής  παροιμίας είναι ο Γιώργος Τανιμανίδης, πρόεδρος του Σωματείου Παναγία Σουμελά και «««πρόεδρος»»» του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, συμπαθής βέβαια και αξιότιμος κατά τα λοιπά άνθρωπος αλλά «λύκος» κατά την έννοια της ποντιακής παροιμίας και κατά την συμπεριφορά του ως «πρόεδρος» του Ιδρύματος. Ο τραυαγγελίζων «ποπάς» είναι η Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (στο εξής και ΟλΝΣΚ) και τα τέσσερα ευαγγέλια είναι οι τέσσερις παράγραφοι του πορίσματός της υπ’ αριθμ. 52/2009 γνωμοδότησής του. Τα δε «πρόατα» είμαστε όσοι θέλουμε νομιμότητα στο Ίδρυμα!


Αλλά ας μιλήσουμε ευθέως και… ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω.


Ο λόγος για τις πρόσφατες εξελίξεις στο θέμα του Ιδρύματος της Παναγίας Σουμελά. Όπου το καθεστώς του τραυαγγελιζόμενου «λύκου» διακηρύσσει ότι η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ),  ράπισμα κατεδέξατο από την Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Διότι, λένε, αυτό με την υπ’ αριθμ. 52/2009 γνωμοδότησή του αναβοά ότι το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά είναι δημιούργημα του Σωματείου Παναγία Σουμελά.


Μω το θάμα σ’!


Αυτό βέβαια το χαρμόσυνο άγγελμα το ξέρουνε χιλιόπαλαι όχι μόνο οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ αλλά και οι περιχωρίτες της, όσοι δηλαδή έχουν κάποιο στοιχειώδες ενδιαφέρον για τα ποντιακά πράγματα. Εμείς το φωνάζαμε αυτό δυνατότερα από το Νομικό Συμβούλιο! Και αν η καταρρέουσα οικογενειοκρατία στο Ίδρυμα θέλει ενίσχυση της φωνής της, εμείς είμαστε πρόθυμοι να συγκράξουμε στεντορίως ότι: Το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά είναι δημιούργημα του Σωματείου Παναγία Σουμελά.


Αλλά αυτό είναι η μισή και τελείως αδιάφορη αλήθεια που περιέχει η γνωμοδότηση της ΟλΝΣΚ. Εν τοιαύτη περιπτώσει είναι γνωστό ότι οι ποντιακές ομοσπονδίες, η ΠΟΠΣ, η ΠΟΕ, το ίδιο το Σωματείο Παναγία Σουμελά βγήκαν από τα σπλάχνα της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης. Και τι μ’ αυτό; Η Λέσχη ούτε την … πατρωνεία τους αξίωσε ούτε αντιπελάργωση περιμένει. Χειραφέτησε τα τέκνα της και απλά χαίρεται όταν έχει καλές ειδήσεις γι’ αυτά. Δεν τα θεωρεί ιδιοκτησία της, όπως θεωρεί το Σωματείο Παναγία Σουμελά το φερώνυμο Ίδρυμα.


Η άλλη μισή και η μόνη ενδιαφέρουσα, συνεπώς ολόκληρη η αλήθεια που ζεματάει την οικογενειοκρατία στο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά είναι ότι η Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με την υπ’ αριθμ. 52/2009 γνωμοδότησή της (αντιγράφω το λεκτικό του πορίσματός της αμέσως παρακάτω και σχολιάζω) απαντώντας σε σχετικό ερώτημα που του απηύθυνε το Υπουργείο Παιδείας το 2006 γνωμοδότησε τα εξής:


Ιδού το γνωμοδοτικό πόρισμα της ΟλΝΣΚ:


«Εν όψει των προπαρατεθέντων, η Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους γνωματεύει κατά πλειοψηφία (ψήφοι 37 έναντι 11) ως προς το εν αρχή ερώτημα ως εξής :

α) Η νόμιμη μορφή του Ιδρύματος «Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά» είναι αυτή του αυτοτελούς νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, θρησκευτικού και εθνικοπατριωτικού σκοπού, εποπτευομένου από τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων».


Σχόλιο δικό μου: Συνεπώς το Ίδρυμα δεν υπάγεται στην εποπτεία  και έλεγχο της Εκκλησίας, όπως προβλέπει η επί χούντας εκδοθείσα και εφαρμοζόμενη ακόμη, παρανόμως, αριθμ. 47/1973 Κανονιστική Διάταξη της Ιεράς Συνόδου! Και ναι μεν κανείς δεν αντιστρατεύεται την Εκκλησία, αλλά η παρανομία είναι παρανομία και … το άδικον ουκ ευλογείται ούτε διαπραττόμενο από την Εκκλησία! Και εγώ προσωπικά, θεοφοβούμενος μεν αλλά όχι θεοβωβούμενος, λέω στα ίσια, σταράτα, ότι η διαστροφή που πραγματοποίησε αυτή η Κανονιστική Διάταξη της Ιεράς Συνόδου στην πραγματική φύση του Ιδρύματος, όπως αυτή καθορίστηκε με το ιδρυτικό ΒΔ 924/1966, είναι μνημείο ειδεχθούς αυταρχισμού! Διότι εξαφάνισε τον κοινωφελή και εθνικοπατριωτικό (όπως ερμηνεύτηκε από την ΟλΝΣΚ) σκοπό του Ιδρύματος και το περιόρισε σε καθαρά εκκλησιαστικό φορέα!


Αλλά πάμε παρακάτω:

«β) Για τη συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού -συνεχίζει η ΟλΝΣΚ- ισχύει μέχρι σήμερα το ΒΔ 924/1966.

γ) Για τον ορισμό του προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου έχουν εφαρμογή οι σχετικές διατάξεις του αυτού ως άνω ΒΔ 924/66».


Σχόλιο δικό μου: Κράτα, αναγνώστη, στο μυαλό σου αυτό το «μέχρι σήμερα» της β παραγράφου. Δηλαδή, κατά την Ολομέλεια του ΝΣΚ, ουδέποτε έπαυσε η ισχύς του ΒΔ 924/1966! Και όμως από το 1973 το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος διοριζόταν από την Ιερά Σύνοδο και όχι όπως προβλέπει το ΒΔ, από το Υπουργείο Παιδείας και συγκροτείτο όχι βάσει αυτού του ΒΔ, που προβλέπει τη συγκρότηση σε σώμα του Διοικητικού Συμβουλίου σύμφωνα, τελικά, με τον Αστικό Κώδικα, δηλαδή με εσωτερικές εκλογές στο ΔΣ, αλλά βάσει της παράνομης, επί χούντας, Κανονιστικής Διάταξης της Ιεράς Συνόδου, που προβλέπει ότι «Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος ορίζεται  ο εκάστοτε Πρόεδρος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» και ως α΄ Αντιπρόεδρος ο εκπρόσωπος της οικείας Μητροπόλεως…», με την οποία Διάταξη προκλήθηκε και κακοφόρμισε η πληγή της οικογενειοκρατίας στο Ίδρυμα, έχοντας και τον εκπρόσωπο της Μητρόπολης Βεροίας (α΄ Αντιπρόεδρος) ως Ηρακλέα της δυναστείας της. Αλλά κατά την Ολομέλεια του ΝΣΚ «μέχρι σήμερα» ισχύει το ΒΔ 924/66 και όχι η Κανονιστική Διάταξη 47/73, την οποία κηρύσσει ανίσχυρη και την χαρακτηρίζει μάλιστα στο σκεπτικό της απαξιωτικά ως «καινοφανές νομικό μόρφωμα». Άρα μέχρι τώρα και από το 1973 όλες οι διοικήσεις του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, δεδομένου ότι διορίσθηκαν με βάση αυτήν την ανίσχυρη Κανονιστική Διάταξη, ήταν και είναι παράνομες! Το λέει η Ολομέλεια του ΝΣΚ, ο «ποπάς» της  εν προλόγω παροιμίας, τραυαγγελίζοντας τον «λύκο» της οικογενειοκρατίας. Ο οποίος «λύκος» αντί να έρθει σε θεογνωσία και επίγνωση της νομικής αλήθειας, ρωτά θρασύτατα «τη ποπά τα πρόατα μερ’ ειν’», να τα κατασπαράξει ηθικά, συγκατανεύοντας από τη θέση του ως πρωτόθρονος στο εκκλησίασμα της Παναγίας Σουμελά, όταν ο Μητροπολίτης Παύλος, χοροστατώντας στη λειτουργία της Κυριακής 16.8.2009, μας χαρακτήριζε Εφιάλτες, Αμιρούτσηδες κλπ.. Φυσικά «τη ποπά τα πρόατα» πότε γελούμε μέχρι δακρύων με τα καμώματα του «λύκου» και πότε αγανακτούμε με το μέγεθος της θρασύτητάς του, αυτού και των δορυφόρων του. Που αντί να εκθέσουν υπεύθυνα προς τον ποντιακό κόσμο ότι η γνωμοδότηση 52/2009 της Ολομέλειας του ΝΣΚ τινάζει αναδρομικά στον αέρα όλες τις διοικήσεις του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά από το 1973 μέχρι τώρα, αντί ο «λύκος» της οικογενειοκρατίας να βάλει την ουρά υπό τα σκέλη και να φύγει ως παράνομος από το Ίδρυμα, αντί λοιπόν ο Γιώργος Τανιμανίδης να κάνει κάτι ακόμη πιο ευπρόσδεκτο, κάτι που εγώ τουλάχιστον θα χειροκροτούσα περιχαρής, να καλέσει δηλαδή το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε., άντε και της αναιμικής ΠΟΠΣ για να συζητήσει σοβαρά το θέμα, αντί να απευθυνθεί  ανήσυχος στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για να λάβει μια γνώμη για το τι δέον γενέσθαι (γνώμη νομικώς ανίσχυρη βέβαια, διότι όπως απεφάνθη το ΝΣΚ η Εκκλησία πάρεξ της πνευματικής επιστασίας καμιάν απολύτως διοικητική αρμοδιότητα δεν έχει στο Ίδρυμα), αντί λοιπόν ο «λύκος» να τρέξει στον Υπουργό Παιδείας, να μπει στο γραφείο του σπρώχνοντας κλητήρες, υπαλλήλους, παρατρεχάμενους και παρατυχόντες για να βρεθεί έστω κι ένα λεπτό νωρίτερα μπροστά του και να του ζητήσει φορτικά να ασκήσει κατεπειγόντως τις μόνες υπαρκτές και νόμιμες εποπτικές και ελεγκτικές, δηλαδή διοικητικές αρμοδιότητες επί του Ιδρύματος, αντί όλων αυτών και όσων άλλων θα μπορούσε να εμπνευστεί ένας καλόπιστος και έμφρονας ανθρωπος, τι κάνει ο τραυαγγελιζόμενος από το ΝΣΚ αλλά αμετανόητος «λύκος»; Πρώτον διαστρεβλώνει αδίστακτα το νόημα της υπ’ αριθμ. 52/09 γνωμοδότησης της ΟλΝΣΚ, λέγοντας ότι αυτή (άκουσον άκουσον!) δικαιώνει τη σημερινή διοίκηση! Και δεύτερον, αυτός, ο παράνομος «πρόεδρος», ανακηρύσσει … επίτιμο πρόεδρο του Ιδρύματος τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο! Έναν ταπεινόφρονα στο κάτω κάτω ιεράρχη που φαίνεται ολοκάθαρα ότι δεν έχει ανάγκη τους τίτλους, τις τιμές και τις δόξες και ότι αντιλαμβάνεται το ρόλο του ως ποιμαντικό και όχι ως ηγετικό. Κι αυτό το κάνει ο «λύκος» της παροιμίας μας νομίζοντας αφελώς ότι το αρχιεπισκοπικό ράσο θα τον κάνει «ποπά» και θα κερδίσει επίφαση νομιμότητας! Ουαί! Κλείνω όμως εδώ το εκτενές σχόλιό μου επί της β΄ και γ΄ παραγράφου του γνωμοδοτικού πορίσματος  της ΟλΝΣΚ. Το οποίο πόρισμα έχει και δ΄ παράγραφο, τέταρτο «ευαγγέλιο», την εξής:

«δ) Δεν έχει επί του νομικού αυτού προσώπου -δηλαδή του Ιδρύματος της Παναγίας Σουμελά-  εφαρμογή η παράγραφος 2 του άρθρου 59 Ν. 590/77», δηλαδή του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Σχόλιο δικό μου: Επειδή βάσει κάποιων νομικών συλλογισμών της μειοψηφίας της Ολομέλειας, δηλαδή των 11 συμβούλων που μειοψήφησαν έναντι της πλειοψηφίας των 37, θεωρήθηκε ότι υπό διαδικαστικές προϋποθέσεις -μη συντρέχουσες πάντως εν προκειμένω, όπως λέει η ίδια η μειοψηφία- θα μπορούσε να υπαχθεί το Ίδρυμα όχι σε καθεστώς «εθνικοπατριωτικού-θρησκευτικού νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου», όπως έκρινε η πλειοψηφία των 37, αλλά σε καθεστώς «ιερού προσκυνήματος» και συνεπώς να έχει σ’ αυτό εφαρμογή η παραπάνω διάταξη του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος και να ορισθεί πρόεδρος του Ιδρύματος ο Μητροπολίτης Βεροίας  (όχι πάντως, ούτε κατά τη μειοψηφία των 11, ο πρόεδρος του Σωματείου Παναγία Σουμελά, δηλαδή η οικογενειοκρατία), η Ολομέλεια λοιπόν του ΝΣΚ, απαντώντας άλλωστε και σε αυτοτελές μέρος του προς αυτό ερωτήματος του Υπουργείου Παιδείας, ξεκαθαρίζει ότι η ανωτέρω διάταξη, δηλαδή η παρ. 2 άρ. 59 Ν. 590/77 και γενικά ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν έχει εφαρμογή στο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά. Κοντολογίς, τόσο κατά την πλειοψηφήσασα άποψη στην ΟλΝΣΚ όσο (ίσως και περισσότερο) και κατά την μειοψηφήσασα, το υπάρχον διοικητικό καθεστώς στο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά είναι παράνομο. Κι αυτό ο τραυαγγελιζόμενος «λύκος» της παροιμίας μας το λέει ράπισμα κατά της ΠΟΕ! Ο θεόν να ελειά μας…


Αντέγραψα παραπάνω αυτολεξεί και σχολίασα την γνωμοδότηση 52/09 της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ανώτατου συμβουλευτικού οργάνου της Πολιτείας σε νομικά θέματα.  Πρέπει να πω ότι οι γνωμοδοτήσεις του ΝΣΚ χρήζουν βεβαίως αποδοχής από τον ερωτώντα Υπουργό, αλλά πάντως για την εφαρμογή των νόμων έχουν κύρος ερμηνευτικού θέσφατου. Ερωτάται λοιπόν: Θα εξακολουθήσουν  τα μέλη του ΔΣ του Ιδρύματος, νοσφιζόμενα εξουσία που δεν τους ανήκει, κάνοντας εν πάση περιπτώσει χρήση άκυρου διορισμού, να διοικούν το Ίδρυμα; Να διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα; Διότι δημοσίου δικαίου φορέας είναι το Ίδρυμα! Και γιατί αργοπορεί το Υπουργείο Παιδείας να ασκήσει τις σχετικές αρμοδιότητές του; Βέβαια από μιαν άποψη καλά κάνει το Υπουργείο και δεν σπεύδει (η 52/09 γνωμοδότηση της ΟλΝΣΚ εκδόθηκε Μάρτιο του 2009), διότι πράγματι τέτοιας έκτασης ανατροπές σαν αυτή που επιφέρει η γνωμοδότηση της ΟλΝΣΚ, βγάζοντας αναδρομικά παράνομες όλες τις διοικήσεις του Ιδρύματος από το 1973 και εντεύθεν, τέτοιες λέω ανατροπές χρειάζονται περίσκεψη, θέλουν πολύπλευρη έρευνα των πραγμάτων πριν κάθε πράξη χειρισμού της υπόθεσης, μιας τόσο βαθιάς διοικητικής κρίσης στο Ίδρυμα, καίτοι η αυθάδης συμπεριφορά της οικογενειοκρατίας και ιδίως η χοντροειδής και επικίνδυνη προσπάθειά της να διαστρεβλώσει το νόημα της γνωμοδότησης της ΟλΝΣΚ, καθιστά τον καιρό ου μενετό, δίνει πιο επείγοντα χαρακτήρα στην ανάγκη επέμβασης του Υπουργείου Παιδείας.


Θέλω ακόμη να πω για τον τραυαγγελιζόμενο από την ΟλΝΣΚ «λύκο» της παροιμίας το εξής: Εγώ δεν πιστεύω ότι για το «μαλλί» δεν αλλάζει το «δέρμα», τα χούγια του, όπως κακοήθως φημολογείται. Αλλά πάλι τόση, παθολογική πια, διάθεση προσφοράς στα κοινά, έστω και παρανομώντας; Δεν φαίνεται λογικό. Προφανώς λοιπόν πρόκειται απλά για υπέρμετρη φιλοδοξία. Εγώ πάντως είπα και ελάλησα: Πριν είναι πολύ αργά, ας έρθουν σε θεογνωσία και ο «λύκος» και τα «λυκόπουλα».


Αν αρχίσουν να καταφθάνουν τα γεγονότα, από μόνα τους, με τον αυτοδυναμισμό που τα δίνει η γνωμοδότηση της ΟλΝΣΚ, χωρίς καν να χρειαστεί η ΠΟΕ και οι περί την ΠΟΕ να κάνουν το παραμικρό, τότε θα γίνει μεγάλη αντάρα και θα αποδειχθεί ότι ο «λύκος» στην αντάρα δεν χαίρεται…


Δεν γίνεται όμως να μη σχολιάσω και τα σκολιανά που έσυρε ο Μητροπολίτης Δράμας Παύλος κατά των ενδιαφερομένων για την αποκατάσταση της νομιμότητας στο Ίδρυμα, από του άμβωνος του Ιερού Ναού της Σουμελά, την επαύριο της Πανήγυρης. Τι μαζώματα από νυχτερινά κέντρα που δεν ξέρουν να κάνουν τον σταυρό τους, τι Εφιάλτες δεν τους είπε, τι Αμιρούτσηδες (ο Αμιρούτσης ήταν ο προδότης που παρέδωσε την Τραπεζούντα στους Τούρκους), παλιότερα μας είπε Ιούδες που θέλουμε το παγκάρι της Σουμελά, τώρα μας υπέθεσε ασεβείς, άθεους, χιλιαστές, σχισματικούς και τι δεν είπε, ως αντιχάρισμα, χολή και όξος, για τη χαρά που νιώσαμε όταν ενθρονίστηκε Μητροπολίτης …. Πάντως αν αληθεύει ότι «τους `μάσαν από τα νυχτερινά κέντρα, ας είναι και ποντιακά», όπως είπε για μας ο Παύλος, τότε ασφαλώς τα γούστα μας τα κάνουμε εκεί, στα νυχτερινά κέντρα και συνεπώς η αποκατάσταση της νομιμότητας στο Ίδρυμα δεν είναι θέμα «γούστου» μας. Τι συμβαίνει λοιπόν με όλους εμάς; Απλούστατα, ως Πόντιοι και ενεργοί πολίτες θέλουμε δημοκρατία και νομιμότητα στο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά. Αν αυτό ήταν απλά εκκλησιαστικός φορέας, τότε ασφαλώς κανείς δεν θα μπορούσε να απαιτήσει την εφαρμογή σ’ αυτό ακραιφνούς και μη προσιδιάζουσας δημοκρατίας. Αλλά το Ίδρυμα, πέρα από τον εγκείμενο στη φύση του θρησκευτικό σκοπό, έχει και σκοπούς εθνικοπατριωτικούς, όπως γνωμάτευσε η Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Και η διαχείρηση, η πραγμάτωση τέτοιων σκοπών είναι κατεξοχήν ζήτημα δημοκρατίας. Σ’ αυτόν τον τομέα η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, η ΠΟΕ, είναι πρότυπο, μπορεί να τραυαγγελίσει κάθε «λύκο» χρήζοντα δημοκρατικού φρονηματισμού. Θα πω δε συναφώς τα εξής:


Όπως συμβαίνει σε κάθε γνήσια κοινωνική ζύμωση στις δημοκρατίες, έτσι και κατά τη δημιουργία της ΠΟΕ, της οποίας ήμουν ιδρυτικός Γενικός Γραμματέας –τώρα δεν μετέχω στα διοικητικά της, αλλά παρακολουθώ στενά και με χαρά το έργο της- συγκρούστηκαν άνθρωποι, συμφέροντα, ιδέες, για τη σύνθεση των οποίων έγιναν υποχωρήσεις από πολλούς και σε πολλά, εκτός από ένα: Δεν υπήρξε η παραμικρή υποχώρηση στην ισχυρή θέλησή μας να εφαρμοστούν ως τα άκρα οι κανόνες της δημοκρατίας. Όπου η πολλή δημοκρατία δημιουργούσε πρόβλημα στην οργανωτική προσπάθειά μας, το λύναμε εφαρμόζοντας ακόμη περισσότερη δημοκρατία! Δόξα τω θεώ, το έθνος μας είναι αρχαιόπλουτο σε δημοκρατία, έχει πράμα για όλους, μπορούμε να ξοδεύουμε άφοβα. Και να που η δημοκρατία έκανε το θαύμα της και στην υπόθεση της ποντιακής ενότητας: Έκανε την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (Π.Ο.Ε.) των 370 σωματείων (σε 70 τα υπολογίζει ο Μητροπολίτης Παύλος, χωρίς να ξέρει τίποτε γι’ αυτά, διαγράφοντας μονοκοντυλιά τα 300!) την Π.Ο.Ε., που είναι το πιο γερό αναβλάστημα του ποντιακού πρέμνου-έτσι λέγεται ο κορμός του δέντρου που μένει μετά την κοπή του. Και ενώ λοιπόν η δημοκρατία αποθεώνεται στην ΠΟΕ, αντιθέτως στο άλλο ισότιμο (και για μένα τον θρήσκο πολύ ανώτερο, καθόσον πνευματικό) αναβλάστημα του πρέμνου, στο Ίδρυμα Παναγία Σουμελά «αποθεώνεται» η οικογενειοκρατία (47 χρόνια!) και αυτή παράνομη, όπως δείχνει, παρά πάσα κακοήθη προσπάθεια διαστρέβλωσής της, η υπ’ αριθμ. 52/09 γνωμοδότηση της Ολομέλειας του ΝΣΚ. Αυτή η αντίθεση θα αρθεί, όχι επειδή το θέλω εγώ και οι όμοιοί μου, οι Εφιάλτες, οι Αμιρούτσηδες, οι Ιούδες, τα μαζώματα των νυχτερινών κέντρων, κατά το απύλωτο στόμα του Μητροπολίτη Παύλου -δυστυχώς και το δικό μου στόμα είναι ως φαίνεται απύλωτο- αλλά επειδή το θέλει η ίδια η ζωή, που με τη διαλεκτική της αίρει τέτοιες αντιθέσεις, πόσο μάλλον όταν η προσπάθειά μας σκέπεται από την Παναγία μας. Όσο και να βροντά και αστράφτει εναντίον μας ο Μητροπολίτης Παύλος, μη σεβόμενος ο σεβασμιότατος τον κόμπο στο λαιμό μας κάθε φορά που αναλογιζόμαστε τον Πόντο, η ζωή θα προσπεράσει και αυτόν και τον «λύκο» της ποντιακής παροιμίας. Η υλική συνιστώσα, η ΠΟΕ -εγκολπούμενη το γρηγορότερο και τα σωματεία της ΠΟΠΣ- και η πνευματική συνιστώσα, το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά, θα συναντηθούν στη συνισταμένη της ποντιακής μεταπροσφυγικής οργανωτικής ολοκλήρωσης. Κάποτε στο παρελθόν αυτά τα δύο στοιχεία, υλικό και πνευματικό, έφτασε να τα «επωμίζεται» ως άλλος Άτλαντας η οικογενειοκρατία, με τον Στέφανο Τανιμανίδη ως πρόεδρο της ΠΟΠΣ και τον αδελφό του Γιώργο ως πρόεδρο του Ιδρύματος. Αλλά αυτό δεν ήταν ποντιακή ολοκλήρωση, ήταν …ποντιακός ολοκληρωτισμός, μια καρικατούρα κοινωνικού τιτανισμού στον ποντιακό χώρο. Αυτά δεν πρέπει να γίνονται στους δημοκρατικούς καιρούς μας. Η ΠΟΕ και το Ίδρυμα πρέπει να γίνουν οι όχθες ροής της ποντιακής ελληνικότητας, σε δημοκρατική απαραιτήτως, το τονίζω, απαραιτήτως δημοκρατική κοίτη. Αυτή είναι η φιλοσοφία μου, η θεωρία μας …

Δεν θ’ αφήσω ασχολίαστη και την ανακοίνωση της ΠΟΠΣ για το θέμα, την ολόθερμη στήριξη του παράνομου «προέδρου». Γράφει η ανακοίνωση: «Γι’ αυτούς τους ολίγους, τους «διά την εαυτών κοιλίαν εργαζομένους» ισχύει το «έξεστιν Κλαζομενίοις ασχημονείν». Καταρχήν, Χαράλαμπε Αποστολίδη, πρόεδρε της ΠΟΠΣ που υπογράφεις την ανακοίνωση, εγώ δεν ξέρω κανένα σήμερα, ακόμη και Κλαζομένιο, να δουλεύει για ξένη κοιλιά. Κατά δεύτερον, εννοείς μήπως κι εσύ ότι ορεγόμαστε το παγκάρι της Σουμελά; Κατά τρίτο η ανακοίνωσή σου, Χαράλαμπε, είναι ένας «μύθος σεσοφισμένος», όπως χαρακτήριζε ο Απόστολος Πέτρος τα παραμύθια με επίφαση σοφίας. Η «σοφία» της ανακοίνωσης έγκειται στο ότι «σοφά» πράττοντας μιλάς για ενότητα των Ποντίων, αγάπη, πειθαρχία στους κανόνες της δημοκρατίας και άλλα ηχηρά παρόμοια, αλλά αποφεύγεις να μιλήσεις για την… ταμπακιέρα, γιατί ξέρεις το περιεχόμενό της! Διότι ξέρεις ότι η ουσία της γνωμοδότησης της ΟλΝΣΚ, η «ταμπακιέρα» της υπόθεσης, είναι ότι το σύνολο των νομικών συμβούλων του Κράτους, 49 νοματαίοι νομικοί, διασκέφτηκαν και βγάλανε παράνομες τις διοικήσεις του Ιδρύματος από το 1973 μέχρι τώρα, όπως εξαντλητικά, με κουραστικές λεπτομέρειες εξέθεσα παραπάνω.

Εσύ, Χαράλαμπε Αποστολίδη, δεν λες τίποτε σχετικό στην ανακοίνωσή σου, τσιμουδιά! Ποιος λοιπόν είναι ο Κλαζομένιος και ποιος ασχημονεί κατά της αλήθειας; Χαράλαμπε, μιλώντας στο Παγκόσμιο Παμποντιακό Συνέδριο του 2008 και αναφερόμενος σ’ εμένα είπες ότι μ’ εκτιμάς ως δικηγόρο. Σ’ ευχαριστώ που μ’ εκτιμάς. Στη συνέχεια όμως της ίδιας ομιλίας σου είπες ότι εκτιμάς όλους τους αντιπάλους σου εκτός από εμένα! Σ’ ευχαριστώ και που δεν μ’ εκτιμάς! Δεν θέλω τέτοια αλλοπρόσαλλη «εκτίμηση». Κοίτα πάντως, Χαράλαμπε, να εκτιμήσεις την αλήθεια, που περιφρονείς, Χαράλαμπε, κάνοντας το μαύρο άσπρο στην ανακοίνωση της ΠΟΠΣ, λέγοντας ότι τάχα η 52/09 της ΟλΝΣΚ επιβεβαιώνει τη λειτουργία του Ιδρύματος σύμφωνα με το ΒΔ 924/66, ενώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο! Το παράκανες, Χαράλαμπε. Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Τη Παναΐας (Σουμελά) η κάτα, που ανάμεσα στα προνόμιά της έχει και το δικαίωμα να παραποιεί την αλήθεια; Μήπως πρέπει να «ρωτήσουμε» κάποιον εισαγγελέα τι λέει αυτή η γνωμοδότηση της ΟλΝΣΚ και αν παραπλανώνται κάποια πιθανώς ανήξερα μέλη του ΔΣ του Ιδρύματος που νομίζουν ότι σύννομα διοικούν και διαχειρίζονται το χρήμα του Ιδρύματος, δηλαδή δημόσιο χρήμα; Πάρτε τα πράγματα σοβαρά, «λύκ’» και «κάτας» της οικογενειοκρατίας...