Ψήφισμα Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος προς το Τούρκικο προξενείο

 

Προς:  Τουρκικό Προξενείο

 

Αμέσως μετά την λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου οι νικήτριες συμμαχικές δυνάμεις έφεραν στο εδώλιο του κατηγορουμένου δεκάδες υψηλόβαθμα στελέχη των Ναζί με την κατηγορία της προτροπής και της ολοκλήρωσης της «Τελική λύσης» που οδήγησε στο ολοκαύτωμα και τον χαμό εκατομμυρίων ανθρώπων στα συγκλονιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η δίκη έλαβε χώρα στην Νυρεμβέργη όχι τυχαία καθώς οι σύμμαχοι νικητές γνώριζαν ότι για τους Ναζί η Μεσαιωνική  αυτή Γερμανική  πόλη αποτελούσε το μυστικιστικό πόθο ανασύστασης του χιλιόχρονου Ράϊχ.

 

Από την αρχή ακόμα της γενοκτόνας του πολιτικής ο Αδόλφος Χίτλερ θέλοντας να κάμψει τις αντιρρήσεις συνεργατών του αναφώνησε: «Μα ποιος θυμάται σήμερα τους Αρμένιους;». Η δήλωση αυτή έγινε μόλις 20 χρόνια μετά την Αρμενική Γενοκτονία στα χώματα της Ανατολίας. Οι Αρμένιοι δεν ξέχασαν, ο κόσμος όλος δεν ξέχασε. Ο προπομπός και οδηγός της χιτλερικής πολιτικής εθνοκάθαρσης  στην Ευρώπη  υπήρξαν οι πολιτικές των Νεότουρκων και Κεμαλικών την περίοδο 1914-1923. Από τον Έλληνα καθηγητή της Βιέννης Πολυχρόνη Ενεπεκίδη η πολιτική αυτή ονομάστηκε «Άουσβιτς εν ροή». Η ρήση αυτή τους διεθνούς φήμης καθηγητή δεν αποτελούσε υποκειμενική κρίση αλλά απόσταγμα σοφίας από την μελέτη των μυστικών αρχείων  της Αυστρίας και Γερμανίας των χωρών εκείνων δηλαδή που σχεδίασαν από κοινού με τους Τούρκους ιθύνοντες και εκτέλεσαν το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας την Γενοκτονία δηλαδή Ελλήνων Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυρίων.

 

Είναι προφανές ότι κανένα αντεπιχείρημα δεν μπορεί να σταθεί τόσο για τις γενοκτονίες στην Ανατολία όσο και για το ολοκαύτωμα στην Ευρώπη από τον Κεμαλισμό και Ναζισμό αντίστοιχα. Η μεταπολεμική Γερμανία, κομμάτι της ενιαίας Ευρώπης, στο πρόσωπο του αείμνηστου Καγγελαρίου Βίλυ Μπράντ έσκυψε το γόνυ με ευλάβεια στο μνημείο μαρτύρων του ολοκαυτώματος στην Βαρσοβία. Η συμβολική αυτή πράξη αποτελεί τον μόνο οδηγό για την σύγχρονη Τουρκία για να απαλλαγεί από το άγος των ιδρυτών της που συστηματικά και επίμονα προχώρησαν στην εκκένωση σχεδόν του συνόλου των μη μουσουλμάνων αυτόχθονων κατοίκων της Ανατολίας με το σύνθημα: «Η Τουρκία στους Τούρκους» αποδεικνύοντας τις ιστορικές συγγένειες του Κεμαλικού κινήματος και του χιτλερισμού. Ο δρόμος λοιπόν για την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και τις καλές σχέσεις γειτονίας και φιλίας ξεκινάει από το Αραράτ, διατρέχει το εσωτερικό μέσω του Βάν, της Πάφρας , της Αμάσειας, της Μερτζιφούντας και καταλήγει στην Βαρσοβία.

 

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ΤΩΝ ΚΕΜΑΛΙΚΩΝ