ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ  ΠΑΡΧΑΡΙΔΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ  19-5-2013



19 ΜΑΪΟΥ 2013

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ - ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΡΧΑΡΙΔΗ

ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

Ευαίσθητοι πατριώτες και πατριώτισσες,

Μαχητικοί νέοι και νέες των ποντιακών σωματείων,

Εκ μέρους του Δ. Σ. της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, σας ευχαριστώ για την ανταπόκρισή σας στο προσκλητήριο μνήμης, τιμής και αγώνα.

Η παρουσία σας και η αγωνιστική διάθεσή σας είναι η εγγύηση για την επιτυχία της μεγάλης προσπάθειας που όλοι μαζί ξεκινήσαμε.

Σήμερα, 90 χρόνια μετά τη συνθήκη της Λοζάννης και τον αναγκαστικό ξεριζωμό των προγόνων μας από την ιστορική μας πατρίδα, τον Πόντο,
η Τουρκία συνεχίζει να αρνείται επίμονα να συμφιλιωθεί με την ιστορία και επιδιώκει να την υπαγορεύσει και να την επιβάλει διαστρεβλωμένη, σύμφωνα με τις
επιθυμίες της.

Όχι μόνο αρνείται να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες που διέπραξαν κατά των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής οι Νεότουρκοι και το Κεμαλικό καθεστώς με θύματα και τους 353.000 Έλληνες του Πόντου, αλλά συνεχίζει προκλητικά και μεθοδικά τη γενοκτονική πολιτική της εθνοκάθαρσης με άλλα μέσα.
Στην προσπάθειά της να σβήσει κάθε τι που συντηρεί την ιστορική μνήμη μας, συμβολίζει την ελληνικότητα και κρατά ζωντανή την ταυτότητά μας, έθεσε σε
εφαρμογή σχέδιο μετατροπής των χριστιανικών ναών της περιοχής σε τζαμιά. Η Αγία Σοφία Τραπεζούντος, σύμβολο της Αυτοκρατορίας των Κομνηνών και μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού, πάνω στο οποίο ακουμπά η ταυτότητα του Ποντιακού Ελληνισμού, είναι ήδη στο στόχαστρο αυτής της πολιτικής.

Με τη στάση της αυτή η σημερινή Τουρκία παρατείνει και διευρύνει την ηθική εκκρεμότητα, που δηλητηριάζει τις σχέσεις των δύο χωρών και εμποδίζει την επιδιωκόμενη ειλικρινή φιλία και συνεργασία των δύο λαών.

Εμείς, οι άμεσοι απόγονοι των θυμάτων της γενοκτονίας, δεν επιτρέπεται να σιωπούμε και διαδηλώνουμε την αδιάλλακτη αντίθεσή μας στις πολιτικές αυτές της σκόπιμης παραχάραξης και διαστρέβλωσης της ιστορίας σε βάρος της συλλογικής μας μνήμης.

Ιερό προγονικό χρέος μας καλεί, όχι μόνο να θυμόμαστε και να τιμούμε τα θύματα της γενοκτονίας αλλά και να διεκδικούμε αγωνιστικά την ηθική καταδίκη των θυτών και τη διεθνή αναγνώρισή της μέχρι την τελική δικαίωση.

Γι’ αυτό είμαστε και σήμερα εδώ. Για να διαδηλώσουμε όλοι μαζί ότι δεν ξεχνούμε, ότι είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε μεθοδικά και σε συνεργασία με τις οργανώσεις των Ποντίων σε όλο τον κόσμο να διεκδικήσουμε μια ηθική ικανοποίηση, που μας την οφείλει η Τουρκία και την δικαιούμαστε από τη Διεθνή Κοινότητα.

ΖΗΤΟΥΜΕ

Από την Τουρκία να αναγνωρίσει το διαπραχθέν έγκλημα της Γενοκτονίας κατά των Ελλήνων του Πόντου και των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής.

Από την Ελληνική Κυβέρνηση να εντάξει την ποντιακή γενοκτονία στα προς συζήτηση και διευθέτηση εκκρεμή θέματα με την τουρκική
κυβέρνηση.

Από την Βουλή των Ελλήνων να ενημερώσει τα Κοινοβούλια των ξένων χωρών και  Από ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο της χώρας να μετατρέψει το ιστορικό και ηθικό αίτημα σε πολιτικό και να υποστηρίξει ενεργά και μεθοδικά τη διεθνή καταδίκη και αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Απευθυνόμενος στην ελληνική πολιτεία αισθάνομαι την  υποχρέωση, την ιερή αυτή στιγμή τιμής και μνήμης των θυμάτων της Γενοκτονίας, να αναφερθώ στους αδελφούς μας νεοπρόσφυγες από την τέως Σοβιετική Ένωση, οι οποίοι εξαιτίας της γενοκτονικής πολιτικής της Τουρκίας, είχαν την τραγική μοίρα να υποστούν το δράμα της προσφυγιάς σε πολλές πράξεις, δράμα που ο λαοφιλής αείμνηστος Στέλιος Καζαντζίδης συνόψισε σε δύο στίχους: «Πέντε οσπίτια έχτισα κι ασ’ όλια ξεσπιτούμαι». Αυτά τα πολλαπλώς θύματα της Γενοκτονίας η Ελληνική Πολιτεία αντιμετωπίζει σήμερα με σκοπιμότητα και κριτήρια δημοσιονομικής εξυγίανσης, στερώντας τους την πενιχρή σύνταξη του ανασφάλιστου υπερήλικα. Καλούμε την Πολιτεία και τον πολιτικό κόσμο της χώρας να ξαναδεί το ιδιαίτερα ευαίσθητο αυτό ζήτημα στις πραγματικές ιστορικές, εθνικές και ηθικέςδιαστάσεις του.